Ο πελάτης σου φωνάζει, η αγορά καίγεται και εσύ έχεις χάσει την μπάλα.

Μια εταιρία του εξωτερικού κατέρρευσε πρόσφατα, μετά από 24 χρόνια λειτουργίας.
Ο Έλληνας προμηθευτής της, ασφαλισμένος, με καλεί αμέσως μόλις επιβεβαιώνεται η ζημιά. Είχε ήδη εξαντλήσει κάθε εμπορική και φιλική επιλογή γιατί απλά δεν υπήρχε πλέον θέμα πρόληψης αλλά θέμα ανάκτησης ενός πολύ σοβαρού ποσού.

Ξεκινήσαμε τη διαδικασία damage control και αποζημίωσης με την ασφαλιστική εταιρία.
Όπως συμβαίνει σε κάθε σοβαρή περίπτωση αφερεγγυότητας, η ασφαλιστική εταιρία προχώρησε στην άμεση ακύρωση των πιστωτικών ορίων για όλους τους ασφαλισμένους προμηθευτές του ίδιου αγοραστή.

Και τότε ήρθε το πιο ωραίο.
Μαθαίνω ότι 2 άλλοι brokers επικοινώνησαν με την ασφαλιστική εταιρία για να μάθουν γιατί κόπηκαν τα όρια των πελατών τους.
Όταν όμως πληροφορήθηκαν ότι είχε ήδη δηλωθεί ζημιά από άλλον προμηθευτή, αντί να ζητήσουν πληροφορίες για να αξιολογήσουν καλύτερα τον κίνδυνο και να προστατεύσουν τους πελάτες τους, αυτοί πίεζαν την ασφαλιστική να επανέλθει το ασφαλιστικό όριο.

Γιατί;
“Φωνάζει ο ασφαλισμένος” είπαν με ύφος.

Αν η πρώτη σου αντίδραση σε μια δηλωμένη ζημιά είναι να ζητήσεις από την ασφαλιστική εταιρία να ξανανοίξει το όριο, δεν λειτουργείς ως σύμβουλος κινδύνου αλλά ως τηλεφωνικό κέντρο παραπόνων.

Ο Broker ασφαλίσεων πιστώσεων δεν είναι ντελιβεράς αιτημάτων και δεν αμείβεται για να μεταφέρει τη δυσαρέσκεια του πελάτη.
Αμείβεται για να καταλαβαίνει πρώτος αυτό που ο πελάτης δεν βλέπει ακόμα.

Δυστυχώς, αυτός είναι ένας από τους κύριους λόγους που οι λέξεις “Broker”, “Μεσίτης” ή “Ασφαλιστής” παλεύουν να κερδίσουν το κύρος που τους αξίζει.
Γιατί πολλοί αυτοαποκαλούνται brokers, λίγοι όμως σκέφτονται και δρουν σαν διαχειριστές κινδύνου.

Στις ασφαλίσεις πιστώσεων η δουλειά μας δεν είναι να γλύφουμε τον πελάτη αλλά να τον προστατεύουμε.
Ορισμένες φορές ακόμα και από τις δικές του αποφάσεις.