Προχθές, Παρασκευή.
Χονδρεμπορική εταιρεία τροφίμων, τζίρος 8,5 εκ.€, έμπειρη διοίκηση, πωλήσεις δυνατές, δεμένο πελατολόγιο.
Ένας πελάτης τους παλιός. Καλός. Χωρίς θέμα, για χρόνια.

Κάπου εκεί ξεκινάει:
2 εβδομάδες καθυστέρηση πληρωμής
“Δεν πειράζει, μας έχει πληρώσει τόσα χρόνια”

25 μέρες
“Έχει μια πίεση, θα στρώσει”

1 1/2 μήνας
Συνεχίζουν παραδόσεις, νέα τιμολόγια

Όταν τελικά έγινε η επικοινωνία (60 μέρες+), η απάντηση ήταν “Έχουμε θέμα ρευστότητας, κάντε λίγο υπομονή”

Το αποτέλεσμα;
Άνοιγμα 109.000€
Τελική είσπραξη; <20%.
Και έχασε τα λεφτά του και έχασε μια πολύχρονη συνεργασία.
Όχι γιατί ο πελάτης ήταν απαραίτητα απατεώνας, αλλά γιατί δεν υπήρχε early warning διαδικασία, δεν υπήρξε έγκαιρη αντίδραση και κυρίως…. γιατί κανείς δεν ήθελε να “χαλάσει τη σχέση”.

Πολλές ζημιές από πελάτες δεν έρχονται από ρίσκο που δεν ξέρεις, έρχονται από ρίσκο που έβλεπες και δεν έδρασες εγκαίρως.

Αν στις 15 μέρες η εταιρία προχωρούσε σε προσωρινό κοψιμο παραδόσεων και καθαρή συζήτηση, το νούμερο θα ήταν πολύ διαφορετικό. Με ασφαλισμένες τις πιστώσεις της, η εταιρία θα εισέπραττε αποζημίωση 98.000€ για τον επισφαλή πελάτη της.

Η δουλειά μας δεν είναι να προβλέπουμε, είναι να μην αγνοούμε τα πιστωτικά σημάδια.