Το μεγαλύτερο πιστωτικό ατύχημα δεν ξεκινά από τον πιο αδύναμο πελάτη σου.
Ξεκινά από εκείνον που όλοι θεωρούν ασφαλή.
Ποιο μπορεί να είναι η πιο επισφαλής αλυσίδα Supermarket στο ελληνικό λιανεμπόριο αύριο;
Έχω άποψη αλλά δεν θα γράψω το όνομα.
Γιατί πολλοί κοιτάζουν το μέγεθος, εγώ κοιτάζω τα σημάδια.
Και όταν αξιολογώ μια αλυσίδα λιανικής που:
- έχει χαμηλή κερδοφορία
- επιστρέφει σχεδόν όλα τα κέρδη της στους μετόχους
- διατηρεί υψηλό για τα μεγέθη του δανεισμό παρότι λειτουργεί με μετρητά
- προχωρά σε εξαγορές με αβέβαιη ενσωμάτωση
- επεκτείνεται σε μοντέλα που δεν γνωρίζει καλά
- μπορεί να χάνει έμπειρα στελέχη
- αισθάνεται την ανάγκη να αποδεικνύει στον προμηθευτή πόσο εμπορικά ισχυρή είναι
…τότε το μέγεθος παύει να με καθησυχάζει.
Γιατί στην αξιολόγηση πιστωτικού κινδύνου υπάρχει η επαναλαμβανόμενη αλήθεια ότι όσο μεγαλύτερος ο οργανισμός, τόσο μεγαλύτερο μπορεί να είναι το λάθος.
Ας μην ξεχνάμε ότι πριν από ακριβώς 10 χρόνια, ο Μαρινόπουλος έδωσε το πιο ακριβό μάθημα πιστωτικού κινδύνου που έχει πάρει η ελληνική αγορά τις τελευταίες δεκαετίες. Κάθε προμηθευτής ανακάλυψε ότι το «πολύ μεγάλος για να πέσει» δεν ήταν τελικά πιστωτική ανάλυση για την Μαρινόπουλος αλλά ευσεβής πόθος, που κόστισε περίπου 800.000.000€ σε 3.000 προμηθευτές.
Τα μεγαλύτερα κανόνια δεν σκάνε όταν μια εταιρία φαίνεται αδύναμη, σκάνε όταν όλοι έχουν πειστεί ότι η εταιρία είναι άτρωτη.
Γι’ αυτό πιστεύω ότι η πιο ακριβή φράση στο ελληνικό χονδρεμπόριο είναι το «μην ανησυχείς, είναι μεγάλος πελάτης.»