Οι καλύτερες εταιρείες που ξέρω δεν αποφεύγουν το ρίσκο, απλώς ξέρουν ποιο ρίσκο αξίζει να πάρουν.

Πριν από λίγες ημέρες μιλούσα με τον Δ/νων Σύμβουλο μιας μεγάλης εταιρείας στο τρόφιμο και μου είπε μια από τις σωστότερες κουβέντες που έχω ακούσει τελευταία:

“Κυριάκο, εμείς δεν θέλουμε την ασφάλιση των πιστώσεων για να μην φοβόμαστε λιγότερο. Τη θέλουμε για να ξέρουμε πού αξίζει να πουλήσουμε περισσότερο και γιατί”.

Το σωστό ασφαλιστήριο δεν το έχεις για να σου κόβει πωλήσεις, επενδύσεις σε αυτό για να σε βοηθά να καταλαβαίνεις το ΓΙΑΤΙ.

– Γιατί σε υφιστάμενους ή νέους πελάτες με χαμηλό πλαφόν/ τοις μετρητοίς μπορείς να τους ‘ανοίξεις’ μεγαλύτερη πίστωση;
– Γιατί ένας πελάτης μπορεί να παίρνει μικρό όριο κάλυψης ή και καθόλου; τί βλέπει ο ασφαλιστής που ίσως δεν το ξέρω εγώ;
– Γιατί ο πιστωτικός κίνδυνος δεν είναι μόνο ο πελάτης αλλά και ο κλάδος, η χώρα, η οικονομική συγκυρία και άλλοι παράγοντες που δεν είναι εύκολο να παρακολουθώ συνεχώς;
– Γιατί, σε συνεργασία με την ασφαλιστική, μπορώ να πλανάρω με μεγαλύτερη ασφάλεια την πιστωτική/εμπορική μου πολιτική για το επόμενο 12μηνο;

Γιατί καμία σοβαρή εταιρεία δεν λειτουργεί ακριβώς πάνω στα ασφαλιστικά όρια που παίρνει από την ασφαλιστική.

Οι καλές επιχειρήσεις χρησιμοποιούν τα όρια από την ασφάλιση πιστώσεων σαν βάση, σαν εργαλείο πληροφόρησης, σαν ‘μαξιλάρι’ στο οποίο χτίζουν τις αποφάσεις τους.

Το ασφαλιστήριο δεν είναι λύση για όλα τα προβλήματα, η σωστή στρατηγική όμως είναι!

Και αυτό είναι το πιο σημαντικό, να μπορείς να παίρνεις ρίσκο συνειδητά.